Mijn vader leent even mijn blog om een schrijnend verhaal te vertellen. Tijdens de oorlog, in 1944, werd Georges, een oom van hem en broer van zijn moeder, op 17-jarige leeftijd weggevoerd. Het was een trauma dat diepe wonden heeft geslagen… Zijn lichaam werd na vele jaren zogezegd gerepatrieerd, maar er waren vele onduidelijkheden en ongerijmdheden, waardoor …
Zelden sta ik stil bij het verleden. Dat wordt me niet steeds in dank afgenomen. Zo ben ik al vanalles vergeten, zogezegd. Tja… zou kunnen. Leuke dingen, die ik niet zou mogen vergeten, naar het schijnt. Het is vooral mijn man die zich daaraan stoort. Ik kan zelf ook wel jaloers zijn op vriendinnen …
Politiek en schimmige toestanden. Het lijkt een eeuwenoud recept en het smaakt nog altijd even zuur. Begrijpelijk dat mensen boos worden. Hun verkozenen blijken te graaien, zo wordt gezegd. Diezelfde verkozenen die enkele jaren geleden hadden beloofd dat ze het anders gingen aanpakken, dat zij degenen waren die hun stem verdienden. Er wordt over niets …
De eerste schepen van onze gemeente pakte net voor het weekend op Facebook uit met “goed nieuws”. Hij had de afgelopen jaren prachtig werk geleverd en zou de gemeentefinanciën met een gerust hart kunnen overhandigen aan zijn opvolger. Want dat had hij in de krant gelezen. In Het Laatste Nieuws, nota bene. En nomen est omen, …
Vanmorgen, rond een uur of zes, sprong mijn dochter van negen op bed. Of ik al wist wie president geworden was. Zelf had ik tussen twee en vijf geen oog dicht gedaan. Ik was wel op een normaal uur gaan slapen – want hey, ik ging echt niet wachten tot ze Florida binnen had – maar werd …
We hadden al gelogeerd in Legoland, Kopenhagen, Kalmar en Stockholm en onze kennis van de Scandinavische geschiedenis was ondertussen al flink bijgespijkerd (niet moeilijk als je van quasi nul begint). Uppsala was onze volgende bestemming. Wat een gemak dat onze kinderen tegenwoordig oprecht geïnteresseerd waren in de universiteitsbibliotheek, de kerk met oude liturgische gewaden, het …
Onderweg naar huis hoorden we van een ongeval op de Autoroute Blanche. In de andere rijrichting was er een bus over de vangrails gekanteld. Een bus vol kinderen. Ik had net het stuur overgenomen en kreeg koude rillingen nog voor we de plek passeerden, werd misselijk van het idee hoe zo’n ongeval eruit zou zien. …
Het is zover, mijn peter is er niet meer… Wel peter, nu kan ik eens rustig mijn gedacht zeggen zonder onderbroken te worden door je plagerige opmerkingen. Het is lang geleden, heel lang geleden dat ik met mijn eerste nieuwjaarsbriefje bij je op bezoek kwam. Ik zag er een beetje tegenop, want ik wist dat …
“Ligt het nu aan mij?”, vraag ik mij dan af als ik mijn weekendportie kranten en tijdschriften heb verwerkt of als ik weer eens een reeks duidingsprogramma’s op radio en TV heb gehoord en gezien. Ligt het aan mij, ben ik een onverbeterlijke optimist? En zien de media het zelf niet en worden ze het …
Het was toch echt een Boeve(n)streek van katholieke-koepel-Lieven, dat vonden de bisschoppen ook. Lieven vond dat de katholieke scholen best wat ruimdenkender konden zijn door islamlessen aan te bieden aan de vele moslimkinderen die zijn katholieke net bezochten. Om handen te reiken en banden te smeden, zo zei hij. Daar moest ik even over nadenken. …
Wan Toe Frie 